الهی ! هر شادی که بی تو است اندوه است .هر منزلی که نه در راه تو است زندان است. هر دل که نه در طلب توست ویران است .یک نفس باتو به دو گیتی ارزان است یک دیدار از تو به هزار جان رایگان است.

الهی چه زیباست ایام دوستان تو با تو و چه نیکوست معاملت ایشان در آرزوی دیدار تو.

الهی مران کسی را که خود خواندی و ظاهر مکن جرمی را که خود پوشاندی . کریما! میان ما و تو داور تویی آن کن که سزاوار آنی نه آن چنان که سزاوار ماست.

الهی ! تا آموختن را آموختم آموخته را جمله بسوختم اندوخته را بر انداختم و انداخته را بیندوختم .نیست را بفروختم تا هست بیفروختم.

محنت همه در نهاد آب و گل ماست

پیش از دل و گل چه بود آن حاصل ماست

/ 0 نظر / 7 بازدید