خداحافظ کبوتر ٬ دلتنگ توام

خداحافظ كبوتر ! يادت باشد آن ديوار كه روزي رويش نشستي و نگاه مرددت را از بالايش به اطراف تاباندي ، فراموش نكني.

و خداحافظ كبوتر ! يادت باشد كه گفتي نمي داني قرار است تقدير برايت چه بنويسد ؟ و من از آنسوي ديوار گفتم كه من نمي دانم قرار است تقدير تو چه برايم بنويسد !

خداحافظ كبوتر ! يادت باشد كه لحظه اي بيشتر نماندي و من از همين مي ترسيدم …

خداحافظ كبوتر ! يادت باشد كه مي خواستي با خودت مرا پرواز دهي ، اما نمي دانم چرا نگشودي بالهايم را و آنها را شكستي .

خداحافظ كبوتر ! يادت باشد كه گفتي نويد بخشي و نگاهت را نيلوفري كردي و گفتي در نگاه هر كس نيلوفر نگاهت بشكفد ، كنارش لانه مي سازي ؟

خداحافظ كبوتر !

يادت باشد كه گفتي بهار فصل خوب پرواز كردن است ، تو كه پرنده بودي چرا روزهاي گرم و درخشان بهار را به شب هاي سرد و تاريك زمستان تبديل كردي ؟!!!

خداحافظ كبوتر ! يادت باشد ، آنكه پشت ديوار بود و دست هايش خالي تر از باد ، همه را يادت باشد و بلاخره ، تقدير من ، چنين بود ، پس :

خداحافظ كبوتر 

پرستوهاي بي بهار من ، قاصدك هاي آواره در باد ، بازگرديد!

و تو ، تشنه مجروح و عزيز من !

چشمهايت را به من مدوز ، ببند ، من از ديدن آنها رنج مي برم.

دلتنگ توام

                   تو آنجايي

                                و من اينجا

                                              در اين فكر

كه تا چه حد دوستت دارم

                 و در اين فكر

                                كه تا چه حد برايم با ارزشي

دراين فكر

                    كه تا چه حد دلتنگ توام

                                                    تو آنجايي

و من اينجا

              در اين فكر

                             كه تا چه حد

              در اشتياق بار ديگردر كنار تو بودنم

در اين فكر

                   كه چگونه بيش از هميشه

                                                   قدر آن زمان

كه در كنار هم خواهيم بود را

                                      خواهم دانست

                                        دوستت دارم

 

 

(angel)

 

 

 

 

/ 0 نظر / 19 بازدید