یا حسین

ashoura

یک محرم دیگر .عطر جانسوز کربلا و باز یادواره ای از تاریخی که هرگز کهنه نشد...

یک شیعه واقعی با عشق حسین چشم به این عالم باز می کند و با عشق حسین چشم از این عالم فرو می بندد و تا خون در رگ هایش جاریست و نفس در سینه اش باقی صدای یا حسینش را تمامی جهانیان خواهند شنید.

مگر نه اینکه زمان همه چیز را از یاد بشر می برد؟ پس چگونه است که عاشورا و عاشوراییان هر روز زنده تر می شوند و ندایشان بیشتر در گوش بزرگ زمان می پیچد؟!

یک شیعه حقیقی شدن عشق می خواهد .عشقی که با نام محمد آغاز و به نام مهدی ختم می گردد .صلابتش محمد(ص) است و پاکیش زهراست شجاعت و غیرتش علی استمظلومیتش حسن است و بندگیش سجاد. داناییش باقر است و فلسفه اش صادق.

آرامشش کاظم است و مهربانی و صفایش رضا. اثر گذاریش هادی و  بخشش و جودش جواد است. صبرش حسن عسگریست و دلگرمی و ماوایش مهدی... اما تمام رنگ و بوی عشقش  فقط یک نفر است : حسین . حسینی که قیامت بی او غوغایی ندارد و شفاعت بی او بی معناست.

آری بی حسین کربلا معنا ندارد...

<<عالم همه قطره اند و دریاست حسین

خوبان همه بنده اند و مولاست حسین

ثرسم که کند شفاعت از قاتل خویش

از بس که کرم دارد و آقاست حسین >>

ashoura

در این شبهای پر شور چیزی نمی خواهم جز شفاعت مولایم حسین در روز قیامت.چرا که هر چه از او بخواهم پست است و دون و چه چیزی مهمتر از نیکویی سرنوشت؟

آری

حسین عشق است

ashoura

التماس دعا 

/ 0 نظر / 6 بازدید