نیش قلم

من به جرات اعلام می کنم که امروز ایران یک ابر قدرت صالح جهانی است.دکتر احمدی نژاد

خدايا! سبزم كن . من باور دارم كه نيلوفر هم مي تونه به اوج برسه. خدايا!من اون نيلوفرم كه داره به پيكره زمان مي پيچه. پاييز رو اگه دوست دارم به خاطر بهاره ، چون پاييز پيام رويش و سرسبزي داره.

خدايا! از اينكه اينهمه به من نعمت دادي ، ازت ممنونم ، هيچ كس نمي تونه مثل تو با ما مهربون باشه ، آخه تو خدايي!

خدايا! دلم يه چشمه مي خواد، يه چشمه زير سايه سار يه درخت كه بتونم روحم رو در اون بشورم و از بديا پاكش كنم. خدايا! دلم دريايي مي خواد كه بهش بپيوندم و از اين منِ پر دردسر خلاص بشم. خدايا! اي خداي پاك ! قلب همه ما رو با پاكي آشنا كن و مانوس.

مي توني بفهمي ؟ ما ادما اينجا روي اين زمين خاكي غريبيم ، هيچ كدوم مال زمين نبوديم ، اينه كه حس غربت هممون رو آزار مي ده. قصه اون درخت ممنوع رو شنيدي؟

سخته ، غربت سخته . اينه كه همه آدما دنبال ماوا مي گردن . خدايا! چه ماوايي بهتر از تو ؟!

خدايا! هر چي به اين دنيا براي قصد قربت نزديك شديم ، بار غربت دنيا بيشتر شونه هامون رو آزرد. از اين همه غربت دلم گرفته.

اما تو خدايي ، بالاتر از همه انديشه ها.

تو مرا جان و جهاني                        چه كنم جان و جهان را؟

تو مرا گنج رواني                           چه كنم سود و زيان را؟

خدايا!! اي بزرگ ! اي پاكترين پاكان ! اي مهربانترين مهربانان!

حَوِلْ حالِنا اِلي اَحسنِ الْحالْ.

angel

 

 


نویسنده : نیش قلم - ساعت ٧:٢٢ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٧ بهمن ۱۳۸٥
قطرات جوهر شما ()    |   لینک ثابت    |  


به خود میبالم که فرصت حضور یافتم به خود میبالم که توانستم حرفهای وجودم را بنویسم به خود می بالم که که توانستم حرفهای وجودم را بنویسم .نمی دانم چگونه شد .......؟

کسی که حرفهای دلش را فقط در ورقهای سفیدو گاهی پاورقی کتابها و بعضی اوقات در ذهنش می نوشت کسی که نوشته هایش را هیچ وقت در دفتری جمع اوری نکرده بود.چگونه شد چرا شد و برای چه شد........

انشب که اجازه که حضور یافتم توانستم چیزهایی را که قبلا در پاورقی و یا در ورقهای چروک می نوشتم با تمام احساساتم در وبلاگ زیبا که قبلا اماده و محیا گشته بود بنویسم باورم نشد  در جمع خوبان حاضر شوم ...........

تا مدتی چیزی ننوشتم و فقط دنبال مطلب بودم ولی امروز که هستم و در این وبلاگ مینویسم می بینم که نوشتن انگونه  که هم تصور میکردم دشوار نیست چون میدانم برای چه مینویسم .....دنبال مطلب نیستم چون با نگاه کردن به صفحات زیبا و عکسهای قشنگ مطلب اماده میشود و  مکانی است که پذیرای نوشته های من باشد .

نمی دانم از کسی که اجازه داد من در این وبلاگ حرفهایم را بنویسم چگونه سپاس گذار باشم

و چگونه بگویم ...........که او روح نوشتن را در وجود من احیاء کرد angel 

امید است در هرجای این سرزمین سبز رنگ زندگی که به اینده میرود پیروز و کامیاب باشد.

                                                                                                                     26/11/85

                                                                                                                           21:35

                                                                                                              zheneral 

 


نویسنده : نیش قلم - ساعت ٩:٤٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٦ بهمن ۱۳۸٥
قطرات جوهر شما ()    |   لینک ثابت    |  


اکنون که به پنجره می نگرم و از ان سوی پنجره تاریکی را می بینم دلم میگرید

می دانم که در تاریکی همه چیز تاریک و نامعلوم است خوبی و بدی یکرنگ است

ارام به سمت پنجره می روم دلم گرفته مانند پنچره که بسته .

ارام دستانم را به سمت پنجره برده و ان را باز میکنم غبار و سرمای تاریکی بر قصه هایم می افزاید.

سیاهی عجیبی است دوست داشتم افتاب امروز غروب نمی کردو همیشه از پس پنجره به روح وقلب  من نور زیبا و گرده طلایی اش را پهن میکرد .

به درختی که در نزدیکی پنجره است می نگرم پرنده ای کوچک در ان شاخه کوچک لانه  کرده بود و در تاریکی با ان جسته ی کوچکش به سمت چراغی در ان دورها روشن است میرود.

 و از زیر نور کم ان نور چیزی را بر می دارد گوهی سیاهی برایش معنایی ندارد گویا همه چیز برای ان روشنایی است ودر تاریکی شب محو میشود.

ارام به فکر رفتم با خود گفتم مهم نیست خورشید باشد مهم نیست تاریک باشد یا روشن مهم دل ما ادمهاست با نور شمع روشن میشود و با گرمای کوچک او گرم میشود

انگونه که هیچ خورشیدی قدرت گرم کردن ان قلب را ندارد پس میشود ........

ارام در تاریکی و در زیر نور کم به کوچه رفته  قدم میزنم ان نور در دید اول کم نور بود ولی نورش مثل خورشید بود و گرمای وجودم از گرمای خورشید گرمتر.......

و اینگونه بود که فهمیدم در هر تاریکی زندگی می بایست به روشنایی فکر کرد و دنبال او بود حتی اگر ان روشنایی یک شمع تازه افروخته باشد

 

                                                                                                          ۲۴/۱۱/۸۵

                                                                                                              ۱۸:۴۰

                                                                                      zheneral

 


نویسنده : نیش قلم - ساعت ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ بهمن ۱۳۸٥
قطرات جوهر شما ()    |   لینک ثابت    |  


پسرك بي آنكه بداند چرا ، سنگ در تير كمان كوچكش گذاشت و بي آنكه بداند چرا ، گنجشك كوچكي را نشانه رفت. پرنده افتاد ، بال هايش شكست و تنش خوني شد. پرنده مي دانست كه خواهد مرد. اما پيش از رفتنش مروت كرد و رازي را به پسرك گفت تا ديگر هرگز هيچ چيزي را نيازارد.

پسرك پرنده را در دستهايش گرفته بود تا شكار تازه خود را تماشا كند. اما پرنده شكار نبود. پرنده پيام بود. پس چشم در چشم پسرك دوخت و گفت :

((كاش مي دانستي كه زنجير بلندي است زندگي ، كه يك حلقه اش درخت است و يك حلقه اش پرنده. يك حلقه اش انسان و يك حلقه اش سنگ ريزه . حلقه اي ماه و حلقه اي خورشيد.

و هر حلقه در دل حلقه اي ديگر است. و هر حلقه پاره اي از زنجير.و كيست كه در اين حلقه نباشد و چيست كه در اين حلقه نگنجد؟

و واي اگر شاخه اي را بشكني ،خورشيد خواهد گريست. واي اگر سنگ ريزه اي را نديده بگيري ، ماه تب خواهد كرد. واي اگر پرنده اي را بيازاري ، انساني خواهد مرد.

زيرا هر حلقه را كه بشكني ، زنجير را گسسته اي و تو امروز زنجير خدا را

 پاره كرده اي.))

پرنده اين را گفت و جان داد.

و پسرك آنقدر گريست تا عارف شد.

@@از كتاب :هر قاصدكي يك پيامبر است. نوشته عرفان نظر آهاري@@


نویسنده : نیش قلم - ساعت ۱٠:۳٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۳ بهمن ۱۳۸٥
قطرات جوهر شما ()    |   لینک ثابت    |  


كودكي

كودكي گوهر يكدانه اي بود كه زود رفت

اما دوست من

بايد كودكي بزرگ باشيم

نه بزرگي كه كودكانه مي رود.

angel


نویسنده : نیش قلم - ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٢ بهمن ۱۳۸٥
قطرات جوهر شما ()    |   لینک ثابت    |  


امروز هوا ابریست ٬ از آن ابرهاکه انگار دلش نمی خواهد باز شود. با خودم می گویم:

((آدم بهتر است بمیرد تا اینکه نتواند عشق بورزد.بهتر است قلبی که در او شوق معشوق نیست از ضربان بایستد. روزگار می رود و می رود و ما همه ناغافلانه هنوز به دنبال پروانه های خیالیم .ما زندگی را شوخی می گیریم اما زندگی با ما کاملا جدی رفتار می کند.))

همه چیز رفتنی است جز قدرت عشق و راستی که همانا عطیهء برتر است.

هیچ کس و هیچ چیز را دست کم نگیریم ٬ همه استحقاق مهر ورزی و عشق را دارند.

دوست داشته باشیم ٬ ببخشیم ٬ محبت کنیم و منتظر تشکر هیچ کس نباشیم تا آنکه در عرش ناظر همه ماست بر ما ببخشد و از روی رحیمیيتش ما را دوست بدارد نه فقط رحمانیت... و بدانيم كه تنهايمان نمي گذارد.

چرا که کرمها و زنبورها و سنگها و ... نیز همه شامل رحمانیت او هستند. پس حال که انسانیم باید بدانیم تنها توشه ما قلب و جان ماست که یادش می ماند پس از ما و خدا نگاه می کند ببیند که چه کسی عاشق تر است و عاشق چیست؟ پول ٬ جاه ٬ شهوت معشوق اوست یا نظر بر عشق جهان شمول و یکپارچه دارد؟

آری٬ خدا عاشقان حقیقی را دوست دارد و آنان زندگانند... چرا که در اشک عاشق خدا پیداست... هیچ  اشکی را دست کم نگیریم ٬شاید خدا در آن با یکی حرف می زند.

پس نگاه ها را پاس بداریم ٬ دستهای هم نوع را به گرمی بفشاریم ٬ گلها را نوازش کنیم و پرنده ها را دانه دهیم . صبح ها به خورشید سلام کنیم و غروب بگوییم :

به امید دیدار.

اینگونه معشوقمان را یاد کنیم و یادمان نرود اگر آفتابگردان انسان را به یاد آفتاب می اندازد اسم انسان هم باید یادآور خدا باشد. قلبهایتان گرم٬عاشق ٬شاد ٬ آرام و پر تلوءلو  و بي ابر باد.                                        

                                                                                                            angel            


نویسنده : نیش قلم - ساعت ٤:٠۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٢ بهمن ۱۳۸٥
قطرات جوهر شما ()    |   لینک ثابت    |  


این ثانیه ها که ازپی یکدیگر می گذرند به کجا می روند به چه میروند و برای چه کس می روند

میدانند رفتنشان دیگر برگشتی ندارد میدانند بروند دیگر نمی ایند میدانند با رفتنشان کسی می اید و کسی به رفتن نزدیکتر میشود.

با حرکت تیک تاک انها دلی شاد میشود و دلی میگرید.

با جلو رفتنهای ارام و با ملودی زیبای خود میگویند زندگی رفتنی است.

زندگی با حرکهای ارام او میرود وما می دانیم که این ثانیه ها نمی ایستد .

کاش میشد ان را نگه داشت .لحضات زیبا را مکس کردولحظات سخت را به سرعت به جلو برد کاش میشد زمان دست من و تو بود تا میدانستیم چگونه با ان حرکت کنیم .

ولی افسوس و هزاران افسوس ....

حالا که با ما نیست پس باید شادانه و شادمان با او حرکت کنیم و بدان ایمان داشته باشیم و افسوس ثانیه ای قبل را نخوریم

تقدیم به تو که بهترین ثانیه ها و دقایقی

22/9/85 time 14:00

                                                                                                                zheneral    
نویسنده : نیش قلم - ساعت ۱۱:٢٤ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٠ بهمن ۱۳۸٥
قطرات جوهر شما ()    |   لینک ثابت    |  


کاش میشد به عقب باز گردیم به زمانی که دوستی و دوست داشتن مانند بازی بچه گیها بود بی ریا بی منت و زیبا کاش میشد مثل بچگی ها بدیگران خندید سلام دادو جوابش را گرفت

کاش میشد برای دیدن روی یار لحظات و دقیقه ها را شمورد و بی صبرانه انتظارش را کشیدکاش میشد مثل بچگی زود بدیهارا بخشیدو خوبیها را اموخت کاش میشد..... 

ولی افسوس وصد افسوس بچگی مانند لالا بودو رفت در شب شیرین یلدا بودو رفت.....

                                                                                                             zheneral  

 

          


نویسنده : نیش قلم - ساعت ۱٠:٥٥ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٠ بهمن ۱۳۸٥
قطرات جوهر شما ()    |   لینک ثابت    |  


آن قدر با آتش دل ساختم تا سوختم
بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم
سردمهری بین که هر کس بر آتشم آبی نزد
گرچه همچون برق از گرمی سراپا سوختم
سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع
لاله ام کز داغ تنهایی به صحرا سوختم
همچو آن شمعی که افروزند پیش آفتاب
سوختم در پیش مه رویان و بیجا سوختم
سوختم از آتش دل در میان موج اشک
شوربهتی بین که در آغوش دریا سوختم


نویسنده : نیش قلم - ساعت ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٠ بهمن ۱۳۸٥
قطرات جوهر شما ()    |   لینک ثابت    |